Winter in Kollig

En dan nog dit.

Ik zet het onderaan deze post zodat iemand die het niet wil, er niet naar hoeft te kijken.

Gisteravond zo rond 24.00 uur, gingen de honden nog even naar buiten. Ze slapen momenteel in huis omdat Bruno de ene ontsteking na de andere heeft, nu weer aan zijn afgeslepen linker hoektand waardoor de onderkaak dik werd.

Enfin, ze waren nog niet buiten of ik hoor een hoge gil. Ik met de zaklamp erachteraan, zie ik op een afstandje iets zwarts (het is tenslotte donker) tussen de honden op de grond liggen waar ze maar tegenaan blijven duwen. Ze hebben duidelijk iets gevangen.

Ik ben nou ook weer niet zo'n held, dus ik stuur Mies naar buiten.

We manoevreren de honden naar binnen. Even later komt Mies terug.

De prooi leeft niet meer. Het is een...

And then this.

I put i tat the bottom of this post so someone who doesn't want to, doesn't have to look at it.

Yesterday, at around 24.00, the dogs went out. Momentarily they sleep indoors because or Bruno has one inflammation after the other, now his left fang in the lower yaw, which was thick.

Anyway, they were hardly outside or I heard a high scream. I went out with a torch to investigate. I found them standing around something black lying in the snow.

Because I'm not that big a hero I called Mies. We managed to get the dogs in the house, Mies went to see and came back a little later. The prey is dead. It's a.....

....prachtig vosje. Nauwelijks iets aan te zien.
Hoe de vos in de hondenwei kwam weten we niet.
Wie het gedaan heeft? We verdenken Tuur. Dwyn ziet geen steek meer en Bruno is geen jager dus er is eigenlijk maar een verdachte.
We zullen de boswachter vragen wat we met het vosje moeten doen.

....beatiful fox. Shows hardly any injuries.

How the fox came into the dogs pen we don't know.

Who actually did it? We suspect Tuur. Dwyn doesn't see a thing, Bruno is not a hunter so actually there's only one suspect.

We'll ask the forester what to do with the fox.

Ons wolfje...... our little wolf

Winter.........Happy dog

Eindelijk na maanden mijn camera weer eens tevoorschijn gehaald en wat foto's gemaakt van de winter in het Elztal. Scherp zijn ze niet, want ik heb de precieze werking van mijn nieuwe Canon nog steeds niet in de vingers. Maar het feest van de winter - voor de hondjes dan toch, wij zaten gisteren met de auto vast  in de sneeuw- wil ik jullie niet onthouden.
Eerst maar een impressie van de watermolen in de sneeuw:

Ja, en dan de hondjes. Onze Noor is werkelijk in zijn element, zo gek als een klink zeg maar.

Zo blij, zo blij

In en uit beeld, zo snel

Hopla

Bruno wil je spelen?

Dwyn wel, maar dan echt!

 Mooi Dwinneke wolvinneke

 Och wat lief.

 Klik op de foto voor een vergroting, hij is mooi!

Was sich liebt, das neckt sich, vooral als het om Tuur's verjaardagsspeeltje gaat.

Verjaardag...... Birthday

Gisteren, 23 november, was hij jarig, Tuur. Twee is hij nu.
Yesterday, 23 november, was his birthday, Tuur. He's two years old now.

Heel gemeen heeft Dwyn zijn verjaardagsbot gestolen. Maar gisteravond kreeg hij nog een knuffelaap en was helemaal gelukkig!
Very mean, Dwyn stole his birthdaybone. But yesterdayevening he got a cuddly monkey and was completely happy!

Alles weer oké..... everything okay again

Nadat we gestopt waren met de cortisonen, ging Bruno met sprongen vooruit.
Het gaat goed met hem.
After we stopped with the cortisones Bruno got better every day.
He is doing fine now.

En nu weer...... And now......

Hele darm ontstoken. Bij Bruno. Arm dier.
Het waren weer die kleine dingen die mij het idee gaven dat er iets niet goed was.
Röntgenfoto's gemaakt, weer antibiotica, en cortisonen deze keer.
Oorzaak? Geen flauw idee.

Inflammation of the intestines. Bruno. Poor creature.
It were those little things again that gave me the idea that something was wrong.
X-rays, antibiotics again, and cortisone as well this time.
Cause? No idea.

Longontsteking - pneumonia

Hij at slecht, met hele lange tanden, of helemaal niet. Maar ja, Bruno is geen geweldige eter, nooit geweest.
Hij kokhalsde regelmatig, ook snoof hij veel (reverse sneezing), maar ja, dat doen ze allemaal wel eens.
Hij was een beetje mat, en vond rebelse Tuurtje toch wel heel lastig worden. Wij beschermden hem inmiddels daartegen. Want Tuur kan een groot (letterlijk en figuurlijk) lastpak zijn.
Hij bleef verder vrolijk en ging graag mee wandelen, ontlasting was goed.
He didn't eat well, picked at his food, or ate not at all. But then, Bruno never has been a good eater.
He heaved regularly, suffered from reverse sneezing, but then, they all do sometimes.
He was a bit flat and tired, and found Tuur becoming more and more a nuisance. We protected him against that. Because Tuur can be a big (in both senses of the word) nuisance.
Apart from that he stayed good humoured and loved to go walking, stool was good.

Maar gisteren, na een bot met moeite naar binnen gewerkt te hebben (dat was raar, als hij niet wil eet hij niet, nu wel omdat hij honger had, maar wat kostte het veel moeite) en vervolgens met de bek open te gaan liggen hijgen, vertrouwde ik het echt niet meer.
Dus naar de dierenarts.
But yesterday, after having eaten a bone with difficulty (that was strange, if he doesn't want to eat he doesn't eat, now he did while he was hungry, but it wasn't easy) and after that lying panting with his mouth open, I got suspicious.
So we went to the vet.

Blijkt Bruno een zware longontsteking te hebben! Al meer dan een week!
Ik kon me wel voor mijn kop slaan, had ik toch goed gezien dat er iets niet in orde was met hem.
It turns out that Bruno has severe pneumonia! More than a week already!
I could have kicked myself, somehow I knew all along there was something wrong with him.

Hij krijgt nu antibiotica en pijnstillers, hopelijk slaat het aan.
Now he gets antibiotics and painkillers, hopefully they catch on.

Wat zijn het toch bikkels, die Saarlosen.
They are hard as a rock, those Saarloos.